Restauratie Stevenskerk en toren

In de periode 2014 en 2015 zijn onder toezicht en directievoering van Van Hoogevest Architecten de Stevenskerk en toren in Nijmegen gerestaureerd. In de overwegend laatgotische Stevenskerk en toren zijn romaanse onderdelen bewaard gebleven. Een belangrijk deel van het historische materiaal ging verloren door het bombardement van Nijmegen in WO2. Na de oorlog zijn kerk en toren hersteld. De toen toegepaste tufsteen was in 2012 aan het einde van zijn levensduur gekomen.

Voorafgaand aan de restauratie vielen er brokstukken naar beneden. Het ambachtelijk herstel van de ca. 71 meter hoge toren, die voor ongeveer 65 % uit natuursteen bestaat, betrof dan ook het herstel van het natuursteenwerk aan gevels, balustrades, raamharnassen en traceringen. Maar ook de bakstenen gevels en de leibedekking van de uivormige torenspits zijn hersteld. De restauratie van het kerkgebouw, dat voor ca. 80 % uit natuursteen bestaat, richtte zich met name op vervanging van het tufstenen natuursteenwerk uit de naoorlogse restauratieperiode.

Nieuwe natuursteensoorten 

Gekozen is voor vervanging van het verweerde tufsteenmateriaal in diverse duurzamere natuursteensoorten, die ook in oudere onderdelen van het kerkgebouw voorkomen. Zo zijn bijvoorbeeld de verjongingen van de steunberen van de Gerfkamer, de zuidoostelijke steunberen van het koor en de tufstenen wimbergen vervangen in Kirchheimer Muschelkalkstein. Verweerde tufstenen schachtblokken van de steunberen zijn in Weibener tufsteen vervangen. De afbrokkelende tufsteen van de middenmontants zijn vervangen in Savonnières. Naast natuursteenherstel is de leibedekking en zijn glas-in-loodpanelen gerestaureerd.

masterplan 2019

In het interieur is het zuidportaal voorzien van een nieuw tochtportaal en is ook een nieuw hek ontworpen. Momenteel (2019) wordt gewerkt aan een masterplan, waarbij in het interieur voorzieningen komen om een breder gebruik van de kerk te faciliteren.

Fotografie Thea van de Heuvel